همه جا تاریک و سرد بود.سطح زمین با لایه ی زخیمی از لجن پوشیده شده بود به طوری که معلوم نبود جنس زمین از چیست.تنها چیزی که در آن تاریکی خودنمایی می کرد مجسمه ای عقابی شکل بود.هری تا به حال چنین جایی را ندیده بود اما طوری حرکت می کرد که انگار بارها آن مسیر را طی کرده است.به طرف مجسمه حرکت کرد هنوز به چند قدمی مجسمه نرسیده بود که صدایی از پشت سرش به گوش رسید.درمیان بیشه زار بنفش رنگ بیرون غار مردی در حال دویدن بود.از ظاهرش نمایان بود که کشاورز است هری خنده ای متین بر لب آورد سپس با چوب دستی اش به مرد اشاره کرد و فریاد زد:آواداکداورا.
نو سبزی از چوب دستی اش بیرون تابید و به مرد برخورد کرد .مرد کشاورز چنان از حرکت استاد که انگار روحش به یک باره از بدنش بیرون جسته است.هری با قدم هایی استوار به سمت مجسمه پیش رفت و به آهستگی مجسمه را نوازشی کرد.دردی عجیب اما آشنا در مغزش پیچید.
هنوز سرش درد می کرد اما لااقل دیگر می توانست به درستی ببیند.اولین بار بود که از دیدن محوطه ی جنگل ممنوعه شادمان می شد.هری کمی به خوابی که دیده بود فکر کرد.مجسمه ی عقاب.قتل مرد کشاورز.همه ی اینها مژده ی پیدا کردن هورکراکس را بشارت می دادند.تنها نشانه ای که هری از آن مکان داشت .بیشه زارهای بنفش رنگ بود که مسلما در کمتر جایی دیده می شدند.سعی کرد از جایش برخیزد اما درد پاهایش که در مدت خوابش کمی امان گرفته بودند و حالا دوباره عود کرده بودند چنین اجازه ای به او نمی دادند.باید راهی برای درمان آن زخم ها پیدا می کرد.به یک باره به یاد صندوق هرمیون افتاد.صندوق را به آرامی از جیبش بیرون آورد و آن را باز کرد.کتابچه ای را هرمیون برایش گذاشته بود را گشود و به دنبال وردی برای ترمیم زخمش گشت .انگار هیچ درمانی برای زخمش پیدا نمی شد.کم کم مایوس می شد که به چنین جمله ای برخورد: ورد(( پثروث فلتثنو آرمینگ )) که باید به صورت غیر کلامی خوانده شود .التیامی است هر چند کوچک برزخمهای ناشی از حملات مانتیکورهاوشیردالها.توجه داشته باشید که اگر این ورد به اشتباه خوانده شود عواقبی سخت خواهد داشت.
هری بی توجه به جمله ی آخر چوب دستی اش را به طرف زخمش گرفت و سعی کرد فکرش را متمرکز کند آتشی عجیب از چوبدستی اش بیرون آمد و به آرامی تمامی بدنش را در برگرفت.هری احساس سوزشی دردناک می کرد.به نظر می آمد که ورد را اشتباه اجرا کرده چرا که هرلحظه بدنش به خاکستر شدن نزدیکتر می شد.کم کم بدنش شفاف می شد به طوری که می توانست سنگی را که رویش نشسته بود را به وضوح ببیند.ناگهان اتفاق عجیبی رخ داد دردهایش به سرعت از وجودش رخت بربستند.بدنش کم کم رنگ خود را به دست می آورد انگار که نقاشی زبردست دوباره آنها را نقاشی کرده است.چند دقیقه به همین صورت گذشت و بعد از این چند دقیقه به جز چند جای زخم چیز دیگری بر بدنش نبود حتی لباس هایش.دیگر زیاد درد نداشت هر چند گذشته را ترجیح می داد.
باید هرچه سریعتر به راه می افتاد اما نه اینگونه اگر بدون لباس به راه می افتاد تمامی مردم با دیدنش فکر می کردند که او دیوانه است و از کمک کردن به او خودداری می کردند و از طرف دیگر باید کاری می کرد که نتوانند آن را به سرین باز گردانند. پس پارچه ای را از غیب ظاهر کرد و با خشونت آن را به دور خودش پیچید به این ترتیب او پسری بومی به نظر می آمد نه آن هری پاتر گذشته .
دوستان و داستان خوانان گرامی چندین خبر دارم که باید برایتان بگویم:
1:سلام!!!!!!!!!!!!!
2:من یه مدت به کامپیوتر دسترسی نداشتم که حالا دارم و سریع داستانو نوشتم.
3:اگر طراحی سایت و وبلاگ بلدید به من اطلاع بدید.چون من می خوام یه فروم بذارم.
4:من یه مدیر برای این وبلاگ می خواستم که بعضی وقتها که من نیستم خبری چیزی بده به شما یا شاید ازش توی داستان نویسی هم کمک گرفتم.
5:برای مدیر شدن باید یه فرم مثل فرم زیر درست کنید و بعد من تصمیم می گیرم که کی مدیر بشه.
نام:(می تونید نام کوچیک و حتی نام مستعار بذارید)
سابقه:(توی چه سایت های هری پاتری عضو بودید و با چه شناسه ای)
تعداد نظرات:(هر چه قدر تو این وبلاگ نظر دادید بنویسید)
ای میل و ایدی:
سن:(خیلی مهمه)
جنسیت:(برا اینکه بدونیم با کی طرفیم.)
توانایی ها:( مثلا اگه تو سایتی کارخاصی انجام می دین مثلا مدیر یه سایتی هستین یا مثلا طراحی سایت بلدیدبنویسین)
6:نظر بدید تا بدونم بازم خواننده دارم یا نه.
